مقام معظم رهبري در تاريخ 18 مهر 1385 یعنی پس از پايان دولت خاتمي درباره عملكرد هسته اي ايران فرمودند:

«همچنانى كه پيشروى تاكتيك است، عقب‌‏نشينى هم تاكتيك است. يك جا فرمانده لازم مى‌‏داند عقب‏نشينىِ تاكتيكى بكند، كه اگر نكند، خيانت است؛ همچنانى كه اگر آنجايى كه بايد پيشروى كند، پيشروى نكند، خيانت است. فرق عقب‏‌نشينى تاكتيكى با فرار چيست؟ تفاوتش اين است كه تحت انتظام فرماندهى و يك عمل منضبط است. فرار، يك عمل غيرمنضبط است و ناشى از رها شدنِ آن ريسمان محكمى است كه انسان به آن چنگ زده و ناشى از خالى شدن و تهى شدن است. آنجايى كه لازم است، به جلو حركت مى‌‏كنيم؛ آنجايى كه لازم است، با تندى؛ آنجايى كه لازم است، با كندى؛ آنجايى كه لازم است، يك قدم به عقب، دو قدم به جلو. خداى متعال هم كمك مى‌‏كند. در قضيه هسته‌‏اى هم همين كار شده و بعد از اين هم خواهد شد. ما آن دو سال، دو سال و نيم، آن مشى‌‏اى كه داشتيم، اگر آن مشى را نمى‌‏كرديم، امروز ممكن بود خودمان را ملامت كنيم، بگوييم چرا آن راه را تجربه نكرديم؟ حالا نه، با دلِ قرص و با ديد روشن، مى‌‏دانيم داريم چه كار مى‌‏كنيم. آن راه را هم تجربه كرديم و ديديم... حالا سندهاى اينها هم يك روزى ان‏شاءاللّه منتشر خواهد شد. كلمه‏‌كلمه حوادث اين روزهاى گوناگون ثبت و يادداشت و ضبط شده است؛ يك روزى در اختيار افكار اين ملت قرار خواهد گرفت و ان‏شاءاللّه روشن خواهد شد كه در اين مدت چه گذشته است. آن روز هم معلوم بود، منتها خوب، لازم بود. آن حركت، حركتِ لازمى بود و آن انجام گرفت. امروز هم اين حركت، حركتِ درستى است. سياست ما در مورد مسئله هسته‏‌اى، سياست روشنى است: پيشرفت، پافشارى برحق ملت ايران بدون عقب‏نشينى؛ البته با منطق روشنى كه داريم. هدف هم هدفِ انسانى و روشنى است.»